Hoe werkt de Wmo vergoeding voor een traplift via de gemeente?

Een traplift nodig, maar geen zin in een financiële klap? De Wmo kan helpen.

Het is een regeling van de gemeente die jou ondersteunt bij het zelfstandig wonen.

Je vraagt ’m aan via het Wmo-loket. In dit stappenplan leg ik je exact uit hoe dat werkt, wat je kunt verwachten en hoe je voorkomt dat je maanden staat te wachten zonder oplossing.

Hoe vraagt u een trapliftvergoeding aan via de Wmo?

De Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) is er voor senioren en mensen met een beperking die thuis willen blijven wonen. Een traplift hoort daarbij.

Je begint bij het Wmo-loket van jouw gemeente. Daar doe je een melding dat je hulp nodig hebt. Een Wmo-consulent neemt dan contact met je op voor een intakegesprek, vaak bij jou thuis.

• Een geldig legitimatiebewijs.
• Informatie over je inkomen en vermogen (voor de eigen bijdrage).
• Medische gegevens of een verklaring van een arts of fysiotherapeut waarom een traplift nodig is.
• Informatie over je woning (bijvoorbeeld een plattegrond of foto’s van de trap).

Je hebt een aantal dingen nodig voor de aanvraag: De consulent bekijkt eerst of er een goedkopere oplossing is, zoals een traphekje of een andere woning.

Pas als dat niet werkt, komt een traplift in beeld. Reken op een wachttijd van 3 tot 6 maanden voordat je de vergoeding krijgt en de lift geïnstalleerd is. Begin dus op tijd.

Een traplift via de Wmo in uw gemeente

Zodra de consulent akkoord geeft, mag je een traplift aanvragen. De gemeente bepaalt hoe de vergoeding eruitziet.

Een Wmo-vergoeding in natura

Je hebt twee opties: een vergoeding in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Bij een vergoeding in natura regelt de gemeente alles. Zij kiezen de leverancier en het model van de traplift.

Je hebt dus weinig keuzevrijheid. De lift is meestal een standaardmodel dat goed past bij de meeste trappen.

De gemeente blijft eigenaar van de lift. Je mag hem niet zomaar verkopen of verplaatsen. Als je verhuist, moet je dit melden.

Een Wmo-vergoeding via het pgb

De eigen bijdrage voor een Wmo-voorziening is sinds 2019 ongeacht je inkomen maximaal €20,60 per 4 weken. Dit bedrag betaal je aan het CAK.

De lift zelf kost je verder niets. Wil je zelf een leverancier kiezen?

Vraag dan een persoonsgebonden budget (pgb) aan. Dan krijg je het geld voor de traplift op je rekening en regel je zelf de aanschaf en installatie. Je hebt meer keuze in merken en modellen. Je kunt kiezen voor een traplift van een bekend merk zoals ThyssenKrupp of Platinum, of voor een tweedehands lift.

Een pgb is wel moeilijker te krijgen dan een vergoeding in natura. Je moet zelf kunnen aantonen dat je de regie wilt en kunt houden. De eigen bijdrage voor een pgb is maximaal €19,- per maand, wat iets lager is dan bij een vergoeding in natura.

Tip: Vraag een pgb aan als je zelf leverancier wilt kiezen. Weet wel dat dit moeilijker te krijgen is. Verwacht beperkte keuzevrijheid bij vergoeding in natura (standaardmodel, gemeente kiest).

Veranderingen in de Wmo sinds 2019

Sinds 1 januari 2019 is de eigen bijdrage voor Wmo-voorzieningen veranderd. Het maakt niet meer uit hoeveel je verdient; je betaalt altijd maximaal €20,60 per 4 weken voor een voorziening zoals een traplift.

Dit is een vast bedrag, ongeacht je inkomen. Dit maakt de Wmo toegankelijker voor iedereen. De Wmo zelf bestaat al sinds 1 januari 2007. Het doel is om mensen langer zelfstandig thuis te laten wonen.

Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering. Dat betekent dat elke gemeente de regels net iets anders kan toepassen. Check daarom altijd de website van jouw gemeente voor specifieke voorwaarden.

De nadelen van een traplift via de Wmo

Er zitten ook nadelen aan een Wmo-traplift. Ten eerste duurt het aanvraagtraject lang: 3 tot 6 maanden, terwijl je je wellicht afvraagt hoelang de installatie van een traplift in huis duurt.

Als je snel een lift nodig hebt, is dit te traag. Ten tweede heb je bij een vergoeding in natura weinig keuze. De gemeente kiest het model, en dat is vaak een basisuitvoering. Als je een specifieke wens hebt, zoals een draaizitting of een extra smalle lift, is dat niet altijd mogelijk.

Een ander nadeel: de lift blijft eigendom van de gemeente. Je kunt hem niet zomaar meenemen bij een verhuizing.

Ook tweedehands liften zijn niet altijd beschikbaar via de Wmo. Ze zijn afhankelijk van de voorraad bij de leverancier.

Als je kiest voor een pgb, moet je zelf alles regelen en administratie bijhouden. Dat kan een drempel zijn.

Veelgemaakte fout: Verwachten dat een Wmo-traplift direct jouw eigendom wordt. Bij een vergoeding in natura blijft de gemeente eigenaar.

Welke traplift heb ik thuis nodig?

De juiste traplift hangt af van je trap en je lichamelijke situatie. Een rechte trap is het eenvoudigst: een standaard traplift kost ongeveer €2.000 - €3.500. Een trap met een bocht is complexer en kost vaak €4.000 - €7.000.

De Wmo vergoedt een passende lift, maar wist je dat een vergoeding voor een tijdelijke blessure soms ook tot de mogelijkheden behoort? Je krijgt in ieder geval geen luxe uitvoering tenzij dat medisch noodzakelijk is.

• De lengte van de trap (van boven- tot onderkant).
• De breedte van de trap (minimaal 80 cm voor een comfortabele lift).
• Of er een bocht in zit en hoe scherp die is.
• Of er een drempel of deur onderaan of bovenaan de trap zit.

Meet je trap op voor de aanvraag. Noteer: Neem deze maten mee naar het keukentafelgesprek. Zo kan de consulent beter beoordelen welke lift nodig is.

Hoe gaat de aanvraag bij de gemeente WMO in zijn werk?

Stap-voor-stap ziet het proces er zo uit: Houd rekening met een totale doorlooptijd van 3 tot 6 maanden. Begin dus op tijd, vooral als je snel hulp nodig hebt.

1. Melding doen bij het Wmo-loket. Bel of mail je gemeente. Geef aan dat je een traplift nodig hebt. Doe dit zo snel mogelijk vanwege de lange wachttijd.
2. Keukentafelgesprek. Een Wmo-consulent komt bij je langs. Dit gesprek duurt ongeveer 1 uur. Bespreek je situatie, je woning en je wensen. De consulent heeft vaak werkervaring in de zorgsector, dus hij begrijpt je situatie.
3. Advies van de consulent. De consulent beoordeelt of een traplift de beste oplossing is. Hij kijkt eerst naar eenvoudigere oplossingen, zoals een traphekje of een verhuizing. Als een traplift nodig is, geeft hij een advies aan de gemeente.
4. Besluit van de gemeente. Binnen 8 weken ontvang je een schriftelijk besluit. Daarin staat of je recht hebt op een vergoeding en welke vorm (natura of pgb).
5. Aanvraag bij een leverancier. Als je akkoord bent, regel je de leverancier. Bij een vergoeding in natura doet de gemeente dit. Bij een pgb regel je het zelf. Vraag offertes aan en kies een betrouwbare partij.
6. Installatie. De leverancier installeert de traplift. Dit duurt meestal 1 tot 2 dagen. Je krijgt uitleg over het gebruik.
7. Controle en nazorg. Na installatie controleert de leverancier of alles werkt. Bij problemen kun je bellen voor onderhoud.

Conclusie: Een traplift via de Wmo

Een traplift via de Wmo vergoed krijgen kan een uitkomst zijn, maar het vraagt geduld. Je start bij het Wmo-loket, volgt het stappenplan en kiest voor een vergoeding in natura of een pgb.

Weet dat je bij een vergoeding in natura weinig keuze hebt en dat de lift eigendom van de gemeente blijft. Een pgb geeft meer vrijheid, maar is moeilijker te krijgen. Checklist voor je aanvraag:

• ✓ Heb je alle documenten verzameld (ID, inkomen, medische gegevens)?
• ✓ Heb je je trap opgemeten?
• ✓ Weet je of je een vergoeding in natura of een pgb wilt?
• ✓ Ben je klaar voor een wachttijd van 3-6 maanden?
• ✓ Heb je contact gezocht met je gemeente?

Neem de tijd voor de aanvraag. Een traplift maakt je woning levensloopbestendig en geeft je vrijheid.

Je bent niet alleen; veel senioren gaan hierdoorheen. Jij kunt dit.