Wmo en woningaanpassing in een huurwoning: Wie betaalt wat?

S
Sandra Kuijpers
Mantelzorg & Woningaanpassingen Expert
Wmo, PGB & Wetgeving · 2026-02-15 · 6 min leestijd

Je staat voor een drempel in je eigen huis. Een simpele stap wordt een obstakel.

Je vraagt je af: wie betaalt dat eigenlijk, die veranderingen? In een huurwoning is dat niet altijd helder.

Je hebt de Wmo, de verhuurder en je eigen portemonnee. Dit is jouw gids zonder ingewikkelde woorden. We gaan direct naar de kern: wat betaalt de gemeente, wat betaal jij en wat verwacht de huisbaas?

Wat is de Wmo en wat betekent dit voor jouw huis?

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is er om jou zo lang mogelijk thuis te laten wonen. De gemeente regelt dit.

Het begint met een melding bij het Wmo-loket van jouw gemeente. Daar vraag je hulp aan voor woningaanpassing.

Een Wmo-consulent komt bij je langs. Samen bespreek je wat er nodig is. Dit noem je een keukentafelgesprek.

Het doel is helder: welke aanpassing zorgt ervoor dat je veilig thuis blijft? Denk aan een traplift, een aangepaste badkamer of domotica.

Let op: de Wmo is geen garantie voor 100% vergoeding. De gemeente kijkt naar wat redelijk is. Soms krijg je een vergoeding, soms een persoonsgebonden budget (Pgb) en soms een lening. Het hangt af van je inkomen en vermogen.

Voor huurders komt er een derde partij bij: de verhuurder. Die is verantwoordelijk voor het onderhoud van het huis.

Jij mag niet zomaar boren in de muur. De verhuurder moet toestemming geven voor grote aanpassingen.

Wie betaalt wat? De verdeling tussen gemeente, huurder en verhuurder

Dit is de hamvraag. Wie betaalt die traplift of die douchezitje?

De regels zijn soms onduidelijk, maar hier is een praktische verdeling. De gemeente (Wmo) betaalt vaak de aanpassing zelf. Denk aan een traplift, een traplift die op maat wordt gemaakt. De kosten liggen tussen €2.500 en €5.000, afhankelijk van het type en de lengte van de trap.

De gemeente koopt de lift en regelt de installatie. Jij betaalt soms een eigen bijdrage.

Die is in 2024 maximaal €19 per maand, afhankelijk van je inkomen.

De verhuurder is verantwoordelijk voor het bouwkundige deel. Als je een drempel wilt weghalen, moet de verhuurder dit regelen. De kosten voor een drempelhulp (bijvoorbeeld een aluminium oprijplaat) liggen rond €100-€300.

Vaak betaalt de verhuurder dit, vooral als het gaat om toegankelijkheid voor alle huurders. De huurder (jij) betaalt soms een eigen bijdrage voor de Wmo-voorziening.

Ook betaal je voor kleine aanpassingen die niet onder de Wmo vallen. Denk aan een handgreep bij de voordeur (€50-€100) of een verhoogd toiletbril (€30-€60). Deze kosten zijn voor jou, tenzij je een Pgb hebt.

Een voorbeeld: je wilt een traplift. De gemeente vergoedt de lift (€3.000).

Jij betaalt €19 per maand eigen bijdrage. De verhuurder zorgt dat de muur stevig genoeg is voor de bevestiging.

Als de muur niet sterk is, moet de verhuurder dit versterken. Dat is hun kostenpost.

Specifieke aanpassingen en hun kosten

Laten we concreet worden. Hier zijn veelvoorkomende aanpassingen in huurwoningen, met prijzen en wie betaalt.

Traplift: Een traplift is een grote investering. Een rechte trap kost €2.500-€3.500. Een wenteltrap kost meer, tot €5.000. De Wmo vergoedt dit vaak volledig.

De verhuurder moet toestemming geven voor de installatie. Een merk als ThyssenKrupp of Platinum Lifts is bekend.

De installatie duurt 1-2 dagen. Badkamervernieuwing: Een aangepaste badkamer is essentiel voor veiligheid.

Een douchezitje kost €100-€200. Een instapbad kost €2.000-€4.000. De Wmo kan een deel vergoeden, maar een complete badkamer is zeldzaam.

Vaak krijg je een Pgb van €1.500-€3.000 om zelf een aannemer te regelen. De verhuurder moet akkoord gaan, want het raakt de leidingen.

Domotica en slimme hulp: Domotica, zoals sensoren die beweging detecteren, wordt steeds populairder. Een basispakket (slimme lampen, deurcontacten) kost €300-€600. De Wmo vergoedt dit alleen als het medisch noodzakelijk is, bijvoorbeeld bij dementie.

Een merk als KijkWijzer of Senzera is hierin gespecialiseerd. De eigen bijdrage is vaak laag, rond €10 per maand.

Scootmobielen en buitenruimte: Als je een scootmobiel hebt, heb je een oplaadpunt nodig. De Wmo vergoedt soms een buitenstopcontact (€200-€400).

De verhuurder installeert dit. Voor een overkapping bij de voordeur betaal je zelf, tenzij je een Pgb hebt. Kosten: €500-€1.000.

Drempels en deurbreedtes: Een Wmo vergoeding voor een drempelhulp of schuifdeur is vaak goedkoper. Een aluminium oprijplaat kost €150. Een schuifdeur aanpassen kost €300-€500. De verhuurder betaalt dit meestal, omdat het de toegankelijkheid voor alle huurders verbetert.

Modellen en varianten: Pgb, vergoeding of lening?

De Wmo biedt drie hoofdopties. Kies wat bij jou past.

We bespreken ze met voorbeelden. Volledige vergoeding: De gemeente regelt alles. Je hoeft niets te doen, behalve toestemming geven.

Dit is het makkelijkst. Voorbeelden: een traplift of een hoog-laagbed (€1.500-€2.500).

De eigen bijdrage is laag, €19 per maand. Nadeel: je hebt geen keuze in merk of leverancier. Persoonsgebonden budget (Pgb): Je krijgt een budget om zelf inkopen te doen. Ideaal als je specifieke wensen hebt.

Een Pgb voor woningaanpassing ligt tussen €1.000 en €5.000. Je koopt bijvoorbeeld een traplift van Platinum Lifts (€3.000) en regelt zelf de installatie, ook bij een traplift in een Vereniging van Eigenaren.

Je moet wel een zorgplan maken en declaraties indienen. Dit vraagt tijd, maar je houdt controle. Lenen via de Wmo: Bij hoge inkomens of vermogen kan de gemeente een lening aanbieden.

De rente is laag, rond 2-3%. Je betaalt terug in termijnen.

Handig voor grote aanpassingen zoals een lift (€3.000). De looptijd is maximaal 10 jaar. Check bij je gemeente of dit mogelijk is.

Prijzen variëren per regio. Vraag altijd een offerte op maat.

Een Wmo-consulent kan je helpen met vergelijken. Merken als ThyssenKrupp (trapliften) of Handicare (badkamers) zijn betrouwbaar en vaak beschikbaar via de Wmo.

Praktische tips voor huurders

Wil je aan de slag? Volg deze stappen. Ze zijn simpel en direct.

  1. Meld je bij de Wmo-loket: Bel of mail je gemeente. Zeg: "Ik wil een woningaanpassing aanvragen." Ze plannen een afspraak. Doe dit meteen als je een obstakel ervaart.
  2. Check je huurcontract: Lees wat er staat over aanpassingen. Mag je boren? Vraag schriftelijke toestemming van de verhuurder voor grote werkzaamheden.
  3. Vraag een offerte aan: Neem contact op met een leverancier. Bijvoorbeeld voor een traplift van ThyssenKrupp (€2.500-€5.000). Vraag om een prijs inclusief installatie.
  4. Bespaar op eigen bijdrage: Als je inkomen laag is, vraag om kwijtschelding. De eigen bijdrage is maximaal €19 per maand, maar kan lager zijn.
  5. Overweeg domotica: Start klein. Een slimme deurbel (€100) of bewegingssensor (€50) helpt al. Vraag of dit onder de Wmo valt.
  6. Neem contact op met een mantelzorgorganisatie: Zij weten hoe de Wmo werkt in jouw regio. Ze helpen met formulieren en deadlines.
  7. Documenteer alles: Bewaar facturen en correspondentie. Dit helpt bij geschillen met de verhuurder of gemeente.

Een laatste tip: begin op tijd. Een traplift duurt 4-6 weken om te installeren. Een badkamerrenovatie kan maanden duren.

Jouw huis moet levensloopbestendig worden, zonder stress. Met deze kennis stap je vol vertrouwen naar de Wmo.

Jij bepaalt hoe je woont, met hulp van de gemeente en een beetje eigen inzet. Vragen? Bel je gemeente of een Wmo-adviseur. Ze helpen je graag.

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Wmo, PGB & Wetgeving
Ga naar overzicht →
S
Over Sandra Kuijpers

Expert in levensloopbestendig wonen en mantelzorgoplossingen. Adviseert families over woningaanpassingen, Wmo-vergoedingen, trapliften en zorg domotica voor een veilige thuissituatie.